Tuesday, September 22, 2009

Nokta.



Telefonu kapattığında sessizliğe büründü her şey. Mistik gecenin o soğuk kollarının yerini huzur veren güneşin ilk ışıklarına bırakmasının artık hiçbir şey hissetmeyen kalbimde herhangi bir etki yapmaması beni şaşırtmadı . . .

Gitmiştin . . . Masum, ufacık bir kızın kalbini de götürmüştün yanında. Artık yoktu bir kalbim benim; göğsüme koyduğum elim hüzün içinde bir hareket arıyor ancak hiçbir şey bulamıyordu . . .

"Bitti" dedin . . . Ağladım, yalvardım ama beni dinlemedin. Dinlemedin beni işte . . . "Artık geri dönüşü yok. Dönemeyiz. Bitti, kabullen artık."

Martılar kan ağlıyordu sessizliğimde . . . Çenemden aşağı süzülen titrek göz yaşlarım, tüm güzel anıları da beraber götürdü . . .

Biz büyüdük ve kirlendi her şey . . .

Artık acı hissetmiyorum . . .

Dinlemeniz için:

Katatonia - My Twin

0 comments: